خودروهای گیربکس اتوماتیک معمولاً دارای 6-7 موقعیت دنده هستند، از جمله D (درایو)، P (پارک)، R (معکوس)، N (خنثی)، S (اسپورت)، L (پایین) و M (دستی). با این حال، M (دستی) مخصوص خودروهای گیربکس نیمه اتوماتیک است و ممکن است در هر خودروی اتوماتیک موجود نباشد. در اینجا توضیحی در مورد هر موقعیت دنده آورده شده است:
1:D - درایو: رایج ترین دنده مورد استفاده برای رانندگی رو به جلو معمولی است. بالا و پایین کردن دنده به طور خودکار توسط گیربکس خودرو کنترل می شود. انواعی مانند D1 (یا L)، D2 و D3 شبیه به انتخاب دستی دنده های 1 و 2، 3 و 4، و 5 و 6 هستند.
2:L - کم: هنگام رانندگی در سراشیبی، تغییر دنده به کم به کاهش نیاز به ترمز مکرر کمک می کند. هنگام بالا رفتن از سربالایی، استفاده از Low قدرت بیشتری را برای رانندگی در سربالایی فراهم می کند.
3: R - معکوس: این دنده برای پشتیبان گیری وسیله نقلیه استفاده می شود. فقط زمانی می توان آن را درگیر کرد که خودرو در حالت توقف کامل باشد. برخی از مدل ها دارای یک دکمه قفل هستند که برای تغییر به حالت معکوس باید فشار داده شود.
4:N - خنثی: این دنده برای توقف های موقت مانند انتظار در چراغ راهنمایی استفاده می شود. ترمز دستی باید در حالت خنثی اعمال شود. هنگام رانندگی در سراشیبی از خنثی استفاده نکنید.
5:S - Sport: تفاوت اصلی بین D و S این است که S از برنامه های شیفت متفاوتی استفاده می کند. میتوانید در هر زمانی بین D و S جابهجا شوید بدون اینکه تأثیر منفی روی گیربکس داشته باشید. حالت S برای سبقت گرفتن مناسب است اما برای رانندگی با سرعت بالا توصیه نمی شود.
6:M - دستی: حالت دستی مخصوص وسایل نقلیه گیربکس نیمه اتوماتیک است و به راننده امکان تعویض دستی دنده را می دهد. از "+" برای شیفت بالا و "-" برای پایین شیفت استفاده کنید.
7:P - پارک: هنگامی که وسیله نقلیه ساکن است، پارک درگیر به عنوان یک ترمز عمل می کند تا از حرکت خودرو جلوگیری کند. برخی از مدل ها دارای ترمز دستی الکترونیکی هستند که به همین منظور عمل می کنند.
دکمه قفل: این دکمه هنگام درگیر کردن P (پارک) یا R (معکوس) و هنگام خروج از P استفاده می شود. دنده را قفل می کند تا از هرگونه ضربه معکوس به گیربکس جلوگیری کند. دکمه قفل را هنگام تعویض دنده به این موقعیت ها فشار دهید و هنگام تعویض دنده آن را رها کنید.
