برای وسایل نقلیه گیربکس اتوماتیک، تاثیر رسیدن به 5000 RPM در دنده های مختلف متفاوت است. از دندههای P تا D، هر دنده فشار معینی را به موتور و کل خودرو وارد میکند. در دنده P (پارک)، اگرچه رسیدن به 5000 RPM مستقیماً به خودرو آسیب نمی رساند، اما به تدریج باعث فرسودگی اجزای موتور می شود و هزینه های نگهداری را افزایش می دهد.
در دنده R (معکوس)، رسیدن به 5000 RPM خطرات نسبتاً جزئی را به همراه دارد، اما همچنان برخی از خطرات بالقوه را به همراه دارد. وضعیت در دنده N (خنثی) کمی بهتر است، مشروط بر اینکه خودرو به اندازه کافی گرم شود و سیستم های روغن کاری و خنک کننده به درستی کار کنند. در دنده D (Drive)، دورهای بالا مانند 5000 می تواند آسیب قابل توجهی به خودرو وارد کند، به ویژه فشار قابل توجهی را بر سیستم ترمز وارد کند.
علاوه بر این، هنگامی که دور در دقیقه به 4000 می رسد، تاثیرات روی دنده های مختلف نیز قابل توجه است. در دنده P، RPM بالا می تواند به موتور آسیب برساند و مصرف سوخت را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. در دنده R، رسیدن به 4000 RPM بسیار خطرناک است و نیاز به توجه دارد.
در دنده N، افزایش RPM آسیب نسبتاً کمتری به خودرو وارد میکند، اما همچنان فرسودگی و پارگی اجزای موتور را تسریع میکند. در نهایت، در دنده D، رسیدن به 4000 RPM می تواند به خودرو آسیب برساند، به ویژه سیستم ترمز را تحت فشار قرار دهد.
به طور کلی، حفظ محدوده RPM مناسب برای سلامت خودرو بسیار مهم است. نگه داشتن RPM بین 1500 تا 3000 در حین رانندگی و بین 800 تا 1500 در دور آرام می تواند به طور موثری مصرف سوخت را کاهش دهد، عمر موتور را افزایش دهد، عملکرد خودرو را بهبود بخشد و از آسیب های غیرضروری جلوگیری کند.
