در رانندگی عملی، استفاده مناسب از حالت های D و D در گیربکس های اتوماتیک می تواند کارایی و ایمنی رانندگی را افزایش دهد. بر خلاف حالت خودکار سنتی، حالت دستی در شرایط خاص عملکرد فوق العاده ای دارد. به عنوان مثال، هنگام رانندگی در جاده های کوهستانی، قسمت های مکرر سربالایی و سرازیری نیاز به استفاده ماهرانه از D+ و D- دارد.

با کاهش دستی دنده، رانندگان می توانند خودرو را بهتر کنترل کنند، از لجن موتور جلوگیری کنند، بار موتور را کاهش دهند و در نهایت در مصرف سوخت صرفه جویی کنند. علاوه بر این، در هنگام سبقت گرفتن یا شروع از توقف، به طور موثر استفاده از D+ و D- می تواند قدرت اضافی را فراهم کند، که امکان سبقت یا شتاب سریع تر را فراهم می کند و در نتیجه راندمان رانندگی را بهبود می بخشد.
علاوه بر افزایش راندمان، حالتهای D و D- دستی نیز میتوانند مصرف سوخت را به میزان قابل توجهی کاهش دهند. رانندگان با تجربه اغلب بر این تکنیک تسلط دارند و از طریق زمان بندی دقیق دنده به اهداف صرفه جویی در مصرف سوخت دست می یابند و پتانسیل کامل وسایل نقلیه اتوماتیک را باز می کنند و رانندگی را مقرون به صرفه تر و دوستدار محیط زیست می کنند. علاوه بر این، در جاده های لغزنده، تغییر حالت دستی و تنظیم دنده بالاتر به حفظ پایداری خودرو و تضمین ایمنی رانندگی کمک می کند.





