وقتی صحبت از تنظیم بازیابی انرژی جنبشی می شود، تنظیم آن در سطح پایین یا بالا باید بر اساس شرایط واقعی متعادل شود.
کاهش سطح بازیابی انرژی جنبشی ممکن است فوایدی را به همراه داشته باشد. اولاً، سرعت خودرو هنگام رها کردن پدال گاز آهسته‌تر می‌شود و تجربه رانندگی نرم‌تری را فراهم می‌کند، مخصوصاً برای مسافرانی که به احساس کاهش سرعت حساس هستند مناسب است.
علاوه بر این، کاهش سطح می‌تواند کاهش سرعت ناشی از بازیابی انرژی جنبشی را به حداقل برساند و کنترل سرعت خودرو و رفتار رانندگی را برای راننده آسان‌تر کند.
با این حال، افزایش حالت بازیابی انرژی جنبشی نیز مزایایی دارد. هنگام مواجهه با شیب‌های طولانی در سراشیبی، افزایش سطح می‌تواند سرعت را کاهش دهد و در عین حال به خودرو اجازه می‌دهد به حرکت خود ادامه دهد و از گرم شدن بیش از حد ترمز جلوگیری کند.
در مقایسه با ترمز موتور سنتی که توسط وسایل نقلیه سوخت معمولی استفاده می شود، حالت بازیابی انرژی جنبشی روش ترمز کارآمدتری را برای وسایل نقلیه الکتریکی فراهم می کند. افزایش سطح همچنین می‌تواند اثر شارژ معکوس را در شیب‌ها به حداکثر برساند و برد خودرو را بیشتر کند.
بنابراین، چگونه می توان در مورد سطح بازیافت انرژی جنبشی تصمیم گرفت؟ کلید در الزامات خاص موقعیت نهفته است.
در رانندگی شهری با سرعت کم، کاهش سطح می تواند تجربه رانندگی نرم تری را ارائه دهد. در رانندگی با سرعت بالا، ممکن است بهتر باشد که حالت بازیابی انرژی جنبشی را خاموش کنید تا روند شتاب و کاهش شتاب نرمی داشته باشید. اگر مسافران مستعد بیماری حرکت هستند، توصیه می شود حالت بازیابی انرژی جنبشی را برای اطمینان از راحتی خود فعال نکنید.
