اکثر خودروهای تازه عرضه شده امروزی مجهز به گیربکس اتوماتیک هستند، زیرا در مقایسه با گیربکس های دستی معمولا برای استفاده روزانه راحت تر هستند. هم شیفترهای دنده زیگزاگ و هم شیفترهای دنده مستقیم مزایای خود را دارند، اما در استفاده روزمره، طراحی زیگزاگ به کاهش احتمال سوء عملکرد تصادفی کمک می کند و تجربه کلی بهتری را برای کاربر ارائه می دهد.
تویوتا سالهاست که از تعویض دنده های زیگزاگی استفاده می کند. با این نوع شیفتر فقط باید اهرم دنده را به موقعیت مربوطه ببرید تا دنده عوض شود.
P (پارک): این دنده در زمان توقف وسیله نقلیه استفاده می شود. قسمت های چرخان داخل جعبه دنده را قفل می کند و از حرکت خودرو جلوگیری می کند.
R (معکوس): این دنده زمانی انتخاب می شود که وسیله نقلیه باید به عقب حرکت کند. برای درگیر کردن معکوس، ترمز را فشار داده و با فشار دادن قفل دنده، اهرم را روی "R" قرار دهید.
N (خنثی): در حالت خنثی، نیروی موتور به چرخ ها منتقل نمی شود و آن را برای موقعیت هایی مانند ترافیک یا توقف موقت مناسب می کند.
D (درایو): این دنده جلو است. خودرو بر اساس سرعت خود به طور خودکار دنده ها را تعویض می کند و راننده فقط باید پدال گاز را کنترل کند.
3 (دنده سوم): این گیربکس را به دنده سوم و پایین محدود می کند. موتور ترمز موتور را انجام می دهد که در جاده های سراشیبی مفید است. با فشار دادن اهرم به سمت چپ، از "D" به "3" تغییر دهید.
2 (دنده دوم): این گیربکس را به دنده دوم و پایین محدود می کند که برای رانندگی در سربالایی و سراشیبی ایده آل است. با فشار دادن اهرم به سمت پایین، از "3" به "2" تغییر دهید.
L (دنده پایین): این گیربکس را به پایین ترین دنده محدود می کند. برای رانندگی در سراشیبی مفید است، با استفاده از ترمز موتور برای جلوگیری از محو شدن ترمز در اثر ترمز طولانی مدت. با فشار دادن اهرم به سمت پایین، از "2" به "L" تغییر دهید.
