سازندگان خودرو به ندرت رنگ های مات را به دلیل عوامل متعددی ارائه می دهند:

نگهداری بالا– رنگ مات نیاز به مراقبت خاصی دارد زیرا نمی توان آن را مانند روکش های براق پولیش یا واکس زد. از بین بردن خراش ها و لکه ها سخت تر است، بنابراین برای استفاده روزمره کمتر کاربردی است.
مسائل دوام– رنگ های براق دارای پوشش شفافی هستند که محافظت بهتری در برابر اشعه ماوراء بنفش، کثیفی و مواد شیمیایی ایجاد می کند. روکش های مات با گذشت زمان بیشتر در معرض محو شدن و آسیب هستند.
هزینه های تعمیر- تعمیر کار رنگ مات پیچیده تر و گران تر است. برخلاف رنگهای معمولی که میتوان آنها را ترکیب کرد یا جلا داد، سطوح مات اغلب نیاز به رنگآمیزی کل پانل دارند.
تقاضای محدود بازار- بیشتر مصرف کنندگان روکش های براق یا فلزی را ترجیح می دهند، زیرا نگهداری از آنها آسان تر است و جذابیت معمولی تری دارند. رنگ های مات اغلب به عنوان گزینه های طاقچه دیده می شوند.
چالش های تولید– تولید انبوه- رنگهای مات به تکنیکها و مواد مختلف رنگآمیزی نیاز دارد که هزینههای ساخت را افزایش میدهد. این امر باعث می شود که خودروسازان جذابیت کمتری برای ارائه روکش های مات به عنوان گزینه های استاندارد داشته باشند.
به دلیل این دلایل، روکشهای مات معمولاً در مدلهای{0}بالا یا نسخههای ویژه به جای خودروهای تولید معمولی یافت میشوند.





