چه نوع موادی برای دیسک صفحه کلاچ یا کیت های کلاچ وجود دارد؟

مواد اصلی اصطکاک کلاچ عبارتند از مواد مبتنی بر مس- (سختی بالا و اتلاف گرما خوب)، مواد مبتنی بر سرامیک- (مقاومت در برابر سایش بالا و ظرفیت گشتاور بالا) و مواد کامپوزیت ارگانیک (مانند فیبر آرامید که عملکرد متعادلی را ارائه می‌دهد). انتخاب مواد عمدتاً به کاربرد و عملکرد خودرو بستگی دارد. مواد مبتنی بر مس معمولاً در وسایل نقلیه سنگین-، مواد سرامیکی در وسایل نقلیه با کارایی بالا و مواد کامپوزیتی معمولاً در اتومبیل‌های سواری استفاده می‌شوند. این ماده را می‌توان با ویژگی‌های آن (مواد مبتنی بر مس- نسبتاً سخت هستند، در حالی که مواد سرامیکی شکننده‌تر اما بادوام‌تر هستند) و همچنین مشخصات سازنده تشخیص داد.

مواد اصطکاک کلاچ اصلی:

بر پایه مس-:ساخته شده از آلیاژهای مس ترکیب شده با فلزات دیگر. این مواد دارای سختی بالا، اتلاف حرارت عالی و ظرفیت تحمل بار قوی هستند. آنها معمولاً در کامیون‌های سنگین-و ماشین‌آلات ساختمانی استفاده می‌شوند، اما احساس درگیری نسبتاً سختی را ارائه می‌دهند.

بر پایه سرامیک-:از ترکیب مواد سرامیکی با فلزات تولید می شود. آنها دارای ضریب اصطکاک بالا، مقاومت عالی در برابر دما و سایش بالا هستند و می توانند گشتاور بالایی را تحمل کنند. آنها برای وسایل نقلیه-با کارایی بالا یا{3}}اسب بخاری بالا مناسب هستند، اما ممکن است صدا یا پچ پچ ایجاد کنند.

مواد کامپوزیت آلی:بر پایه آرامید (کولار)، فایبرگلاس و الیاف مشابه، ترکیب شده با رزین ها و پرکننده ها. این مواد عملکرد متعادل-، اتلاف گرما خوب، و درگیری صاف را ارائه می‌کنند و آنها را به متداول‌ترین نوع برای وسایل نقلیه مسافربری تبدیل می‌کند.

سایرین (مانند آزبست):پارچه آزبست در طراحی های اولیه کلاچ استفاده می شد، اما به دلیل نگرانی های بهداشتی و زیست محیطی به تدریج حذف شد.